سلام، امیدوارم که از روزهای بیادماندنی بارانی  نهایت لذت و استفاده  روحی را برده باشید ،خدا را شکر باران همه منطقه را سیراب و غرق شادی کرد، فکر نکنم که دیگر برکه ای مانده باشد که لبریز از آب نشده باشد،سدهای کوخرد هم که در نهایت زیبایی و پر از آب به سر میبرند، خدا را شکر از این همه نعمت و رحمت،

 اما از آنجا که هیچ گلی بی خار نیست متاسفانه  باران ،این رحمت الهی سبب بروز حوادث ناخوشایندی هم شد که در نهایت در همین منطقه بستک خودمان و پارسیان(گاوبندی) منجر به مرگ 9 نفر از هموطنانمان شد که در نوع خود جای سوال دارد ، در روزگاری که حتی در بارندگیهای بسیار شدیدتر و سیلهای ویرانگرتر از این هم٬ در نقاط دیگر جهان هیچ مرگ ومیری نمی بینیم، اما مانند هر موضوع دیگری مثل اینکه ما در این زمینه هم از جهان پیرامونمان عقبیم،جالبه که چند وقت قبل در بارندگیهای مداومی که به بی خانمانی بسیاری در کشور بنگلادش منجر شد فقط چهار نفر کشته شدند، آن وقت در یک بارندگی نه چندان بی سابقه در منطقه ما باید نه نفر کشته شوند؟ به نظر شما با هشدارهای بیشتر و کمی هم آموزشهای پایه ای نمی شود جلو بروز همچون حوادثی را گرفت؟ باران که دیگر زلزله (طبیعی یا مصنوعی !!!!) نیست که نتوان زمانش را پیش بینی  کرد.

ای کاش کمی بیشتر اهمیت میدادیم تا شاهد اینگونه حوادث ناگوار نباشیم.ای کاش کمی هم به وضعیت جاده ها و معابرروستایی و شهری مناطق ما بیشتر رسیدگی میشد، تا کی ما باید با این توجیه غیر منطقی که منطقه محروم هستیم با این همه مشکلات دسته و پنجه نرم کنیم ؟ تا کی استان هرمزگان باید در این وضعیت عقب ماندگی بماند؟ برای دیدن اختلاف ، جاده های استان هرمزگان را با استان فارس که همسایه ما است مقایسه کنید، از کیفیت آسفالت جاده گرفته تا پهنای جاده و حتی علایم هشدار دهنده کنار جاده، این در حالیست که درآمد استان هرمزگان برای کشور چندین برابر استان فارس است !!!!

حالا که به قول معروف این همه نقطه حادثه خیز جاده ای و غیرجاده ای طبیعی و غیرطبیعی داریم و نمی توانیم آنها را از بین ببریم لااقل در این جور مواقع که احتمال بروز حادثه افزایش می یابد تمهیدات بیشتری اندیشیده شود و با دادن اخطارهای بیشتر و مناسبتراز رسانه ها و مقامات محلی و گذاشتن اکیپهای هشدار دهنده لااقل سعی در کاهش پیامدها کنیم.

سال نو هم با تمام خوشیها و جذابیتهایش رسید و نوید بخش شروعی دوباره شد ، شروعی که امیدواریم به پایانی خوش وعاقبت بخیری منتهی شود.

گرچه امسال دیگر خبر از شلوغیهای هرساله مسافرهای نوروزی نیست اما باز هم  ماشینهایی که از کوخرد عبور میکنند اغلب با توقفی کوتاه در کنار آثار دیدنی و تاریخی کوخرد سعی میکنند با گرفتن چند عکس یادگاری لحظات بیادماندنی خود را ثبت کنند و بی بهره از کنار این آثار گرانمایه نگذرند،اما غوغای اصلی در پارک کوخرد یا همان بوستان خضراء بپاست که این روزها  میزبان مردم منطقه است و با همت شورا و دهیاری و تعدای اهالی فعال همچون عبدالباقی شاکر و صابر حیدری و محمد احمد رحیمی  ومسئول زحمت کش پارک محمد علی دامن خشک چهره ای نو و بسیار زیبا پیدا کرده  .

چند روز قبل هم متاسفانه میرمحمد روستاقی دار فانی را وداع گفت ،مردی بذله گو و خوش مشرب که هر کس با او سروکار داشته محال است به این زودیها خاطراتش را از یاد ببرد ،انسانی آرام و مردم دار که امیدواریم خداوند ایشان را قرین رحمت بفرماید.