جلسه  عمومی شورا

 

این جلسه امشب در مسجد جامع برگزار شد و در آن شورا و دهیاری به بیان عملکرد خود در این مدت پرداخت از جمله بحث بخش و پیگیری اجرای کامل آن که آقای ایوبی زاده اعلام کرد تا حالا ما با مشورت و تقاضای مردم ومطابق نظر مردم یکبار هم از حق مردم در اجرای کامل مصوبه کوتاه نیامده ایم و الحمدالله تا کنون هم هیچ حقی از مردم در این زمینه ضایع نشده و امیدواریم که عین مصوبه اجرا شود.و در ادامه هم اشاره شد به برخی کمبودها و مشکلاتی که برای اداره روستا وجود دارد و هزینه سنگین اداره روستا که در ماه به دو میلیون و شصد هزار تومان میرسد که سالانه حتی به سی و یک میلیون هم میرسد(حقوق دهیار و کارمند دهیاری،حقوق پرسنل خدماتی روستا مانند جمع کننگان زباله، مسئول پارک و چاه آب روستا و هزینه برق چاه آب و خرابی لوله ها و دیگر هزینه های جاری) ،اما در عوض در آمد روستا که  همان بودجه دهیاری و پول آب  مصرفی مردم است حتی نصف این هزینه را هم تامین نمیکند و هر سال کوخرد با کسری بوجه جاری خود مواجه است و طبیعی است که در این صورت پولی برای فعالیتهای عمرانی نمیماند،که متاسفانه این معضل بیشتر روستاهای منطقه است،اما با این وجود خدا را شکر باز هم ما در کوخرد بیشترین فعالیت عمرانی را نسبت به روستاهای منطقه می بینیم و شاید  هیچ روستایی  در مناطق اطراف ما قادر به اینچنین پیشرفتی نباشد که به همین دلیل شورا بعضی وقتها با بدهکاریهایی مواجه میشود که الان این بدهکاریها به معضلی برای کوخرد تیدیل شده که بیشترین فشار آن به اعضای شورا و دهیاری و امام جمعه می آید . خبر نوید بخش  دیگر این جلسه  بحث بیمه  مستمری  روستاییان بود که از سوی آقای دهدار مطرح شد و گویا نمایندگی آن به دهیاری واگذار شده که در آن هر فرد شاغل در سطح روستا مبتواند با پرداخت پنج درصد از حقوق ماهیانه خود حالا با هر حقوقی باشد،ویا هر شغلی داشته باشد ، از مزایای حقوق بازنشستگی و یا خدایی ناکرده از کار افتادگی برخوردار شود، معضلی که اکنون بسیاری از افراد جامعه ما با آن درگیر هستند و پدرانی را می بینیم که پس از چهل سال و در بدترین وضعیت هنوز مشغول به کار هستند ویا بیکارند و هیچ منبع در آمدی ندارند.امیدواریم با اجرای این برنامه شاهد بهبود معیشت مردم و زحمتکشان جامعه باشیم.در ادامه هم آقای کوخردی با سوالات مناسبی  که مطرح کردند و مسئولین پاسخ دادند جلسه را به پیش بردند. ناگفته نماند که باز هم متاسقانه از جلسه آنطور که باید و شاید استقبال نشده بود .

اما.............

 ادامه بحث را با کلیک بر روی ادامه مطلب بخوانید

ادامه مطلب

سلام ٬دیگه نوشتن هم سخت شده. بد شرایطیست باید مواظب باشیم که چه مینویسیم و از چه و که سخن میگوییم٬دیگر حتی سخن گفتن از احساسات و تفکراتمان هم مشکل و درک نشدنیست. زندگی هر روز فردی تر میشود و از ان حجم عظیم علایق مشترک و حافظه مشترک هم اندکی بیشتر نمانده٬ ماییم و خودمان٬ دیگر بچه ها هم پدر و مادر را نمیفهمند٬ دانش آموز هم معلم را نمیفهمد حتی کتاب را هم نمیفهمد٬ همه چیز برای ما شده تقلای بی پایان برای آنچه خود هم نمیدانیم چیست٬دیگر خیلی از واژه های قصه های مادربزرگها برای کودکان نامفهومند٬راستی مگر حالا مادر بزرگها قصه هم میگویند؟ مگر حالا کودکان وقت شنیدن قصه ها را دارند؟ وای چه آمده بر سر ما ؟

(مسئله بازگشت به گذشته نیست٬مسئله بازگشت به امیدهای گذشته است) هابرماس