"پیش بینی نماینده مجلس هشتم"

تا زمان برگزاری انتخابات مجلس کمتر از دو روز باقی مانده و تقریبا مردم فرد مورد نظر خود را شناخته اند.نظر افراد هر چه باشد قابل احترام است اگر چه قابل تائید نباشد.عده ای با قاطعیت، اطمینان خود را از رای آوردن حسینی اعلام می دارند و گروهی موافق رای آوردن آقای حسینی نیستند و به مخالف او رای می دهند که اینبار قرعه به نام آقای جباری افتاده است.

هر چه اتفاق بیافتد نتیجه تصمیم مردم است و دلیل انتخابات نیز همین بوده تا مردم خودشان تعیین کننده قسمتی از مسئولیت و سرنوشت خودشان باشند. در این فاصله باقی مانده از طرف این وبلاگ تصمیم گرفته شده تا پیش بینی های شما از نتیجه انتخابات این دوره به شکل مسابقه به رقابت و مقایسه گذاشته شود. پیش  بینی های خود را در قسمت نظرات بگذارید . هر کس توانست نتیجه انتخابات ( بندرلنگه، بستک و پارسیان) را درست پیش بینی کند به قید قرعه به وی جایزه ای از طرف وبلاگ تعلق می گیرید.

برای حفظ بیطرفی وبلاگ و جلوگیری از تبدیل شدن فضای وبلاگ به رقابت تبلیغاتی، نظرات شما تا زمان مشخص شدن نتیجه انتخابات نمایش داده نمی شود. و پس از اعلام نتیجه انتخابات به صورت رسمی نظرات شرکت کنندگان در مسابقه به نمایش گذاشته می شود.

دوستان برای شرکت در مسابقه "پیش بینی نماینده مجلس هشتم" به چند نکته توجه فرمایند.

- حتما سعی کنید با نام واقعی خود در مسابقه شرکت کنید.  

- نوشتن شماره حساب خودتان الزامی می باشد.( حساب سپهر بانک صادرات یا حساب سیبا بانک ملی. کسانی که در بانکهای نامبرده حسابی ندارند حسابهای دیگری ذکر کنند)

- حتما بنویسید که کاندیدای مورد نظرتان چه تعداد یا چند درصد آرای را به خود اختصاص می دهد.

- اگر نخواستید اسمتان را بنویسید و یا خواستید از نام مستعار استفاده کنید حتما شماره حساب خود را بنویسید. تا در صورت برنده شدن شماره حساب تایید کننده شما باشد.

مبلغ در نظر گرفته شده فعلا معادل 300000 ریال می باشد و خبر خوب اینکه احتمال افزایش مبلغ جایزه وجود دارد ولی کاهش آن خیر.

سپاسگذاریم

ببین چگونه رای می دهی؟!!

شکی در این نیست که هر کاندیدی که بتواند تضمینی در اجرای بخش کوخرد بدهد بیش از هزار رای کوخرد را نصیب خود کرده است(بماند که منطقا هیچ تضمینی در این "تضمین" نیست). کاندیداها نیز این را خوب می دانند و زبان گفتگو را مناسب حال رعایت می کنند. "این برکه گل آلود ترین آب را دارد" .

بیش از سه سال از تصویب بخش کوخرد می گذرد و در این مدت آقای حسینی نه آنقدر شفاف حمایت نموده که مردم را امیدوار کند و نه مخالفت صریح کرده تا مردم حوصله از کف داده تکلیف خود را روشن نمایند.این دوره برای تصمیم گیری موقعیت تعارض (خدا و خرما ) را پیش آورده است. مردم به دانش آموزان شب امتحانی می مانند که تازه شب قبل از امتحان یادشان می افتد کتابشان را بخوانند و معلوم است که نمی رسند و با کمترین اطلاعات سر جلسه حاضر می شوند. کسانی هم منتظر هستند که از روی دست دیگری بنویسند، اگر درست هم بنویسند باز چه؟ بهره مندِ بی بهره ای که بالاخره یک جا لَنگ خواهد زد !

امسال بنا به شرایط ویژه ای که وجود دارد مردم قادرند درخواست خود روشن بیان کنند. به نظر می آید معیار مردم کوخرد حول موضوع اجرایی شدن بخش کوخرد می گردد و هر کاندیدی این ورد را بخواند می تواند مردم را به خلسه ی شیرینی ببرد که کلام عقلانی را توان ایجاد چنین توهمی نیست.

ذکر چند نکته شاید نوشته را ملموس تر کن:

1. در کنار روستای منتظر کوخرد با هزارواندی رای روستای چشم به راه دیگری با همان مقدار رای حضور دارد که این این اتفاقات در آن روستا نیز می افتد. شاید در هیچ دوره ای چنین قرینه ای شکل نگرفته است.

2. فرایند به عمل در آمدن این مصوبه به امر و اجازه یک فرد نیاز ندارد بلکه رایزنی طولانی مدت مسئولین روستا با مسئولین شهرستانی و استانی را طلب می کند، چه از طریق رسمی (شورا) و چه غیر رسمی( مردم).

3. خواه ناخواه رای های هرنگ و کوخرد تقسیم می شود. برای هر کاندیدایی به دست آوردن رای یک روستا مساوی است با از دست دادن رای روستای دیگر. حال ممکن است کاندیدایی به هر دو روستا قول برآورده شدن مطالباتشان را بدهد که در صورت این ادعا ، مدعی سیاست تبلیغی را در پیش گرفته ( بعید است هر دو روستا بخش شود) و یا منظور قول دهنده از برآورده کردن درخواست هر دو روستا اجرای مشارکتی بخش می باشد.

.... لازم است که قبل از آنکه تصمیم خود را گرفته باشیم صحبت کاندیداها را دوباره بشنویم وآنها را تحلیل کنیم تا بتوانیم برا اساس معادله ای معقول انتخابی مسولانه انجام دهیم. و یکی از تبعات مثبت این انتخاب اجرای بخش کوخرد باشد.

در شماره 1625 روزنامه اعتماد به تاریخ سه شنبه 7 اسفندماه 1386 ذیل صفحه اندیشه، مطلبی به قلم محمد صادقی و تحت عنوان "در گفت وگو با دیگری" چاپ شده است. گرچه روی این نوشته به قشر مدعی روشنفکری ایرانی بود تا آداب اولیه و اجتناب ناپذیر رویارویی انسانی را، در کنار تنوع عقیدتی مراعات نمایند. ولی به علت در پیش بودن انتخابات مجلس و شکل گیری فضای بحث مثل هر دوره که حداقل برای این منطقه هر چهار سال یک بار اتفاق می افتد در کنار  مختصر بودن نوشته(با این فرض که خواندن متنهای حجیم در حوزه اندیشه در حوصله بینندگان  وبلاگ نیست)  و نزدیک بودن آن با فضای این وبلاگِ مدعی ایجاد بحث و گفت وگو در یک فضای محترمانه، بدون تعصب و واقعی که  با در نظر گرفتن کاستیهای آدمی و نقص آنها کرامت انسانها را از نظر دور نمی کند، بد ندیدم که این نوشته را در یک عنوان بنویسم.

« در میان اهل فرهنگ و اندیشه همگان نسبت به ضرورت گفت وگو آگاه هستند و هر بار در مقاله یی یا پاسخ پرسشی درباره اهمیت گفت وگو سخنهای فراوان گفته و آن را موجب رشد و بالندگی اندیشه دانسته و در داخل و خارج کشور گفت وگو را زمینه ساز همکاری، همدلی و دوستی می خوانند که تردیدی هم در این موضوع وجود ندارد.

ولی اگر نیک بنگریم، درمیان روشنفکران ایرانی گفتگوی چندانی دیده نمی شود و در برخی موارد هم که در گفت وگویی شرکت می کنند یا مورد کوچکترین انتقادی قرار می گیرند، مفاهیمی چون مدارا، بردباری، احترام به مخالف و ... را در نظر نگرفته و گاهی اخلاق را نیز نادیده می انگارند. به سادگی مرز میان "گفت وگو" و "جر و بحث" را در هم شکسته و انگار که در میدان جنگ قرار گرفته و با هر وسیله ای باید طرف مقابل را به زانو در آورند. روشن است، دست آورد این گونه برخوردها برای ما جز ایجاد فضای خشن، آشفتگی ذهن، آزار دیگری، کدورت خاطر و ... نخواهد بود.

روشنفکران ایرانی چندان به سخن یکدیگر گوش نمی کنند و اگر گوش کنند به جهت فراهم آوردن پاسخی به سخن مقابل این کار را می کنند و تمام تلاش خود را برای اثبات ادعا و سخن خویش به کار می برند و کمتر به سخن دیگری می اندیشند.

مفهوم "دیگری" در دنیای نو بسیار جای اندیشیدن دارد. مفهوم "من" با توجه به مفهوم "دیگری" معنا می یابدو شناخت من به شناخت دیگری وابسته است، "دیگری" مانع یا خطر به شمار نمی آید، پس در گام نخست شایسته است که دیوار خودساخته میان ما و دیگری که زاییده ترس ما از موجودی ناشناخته است برداشته شود...

هنگامی که سخن از گفت وگو به میان می آید اگر یک طرف گفت وگو رای، نظر و ... خود را کامل یا مساوی با حقیقت پندارد دیگر گفتگویی در میان نخواهد بود، چون طرف دیگر را به دور از حقیقت می داند و دیگر جایی برای گفت وگو باقی نمی ماند. در حالی که گفت وگو در شرایط برابر و به شکلی هدفمند برای حل یک مشکل (نظری یا عملی) نه اثبات خویش و شکست دادن یکدیگر، صورت می گیرد.

... ما پیش از هر چیز بهتر است در رفتارهای خویش بازنگری داشته باشیم، برای نمونه همه چیز دانی ما! خودش نشانه بارز عقب ماندگی ما و در میان روشنفکران ما نشانه دوری از مسیر حقیقت و اندیشه ورزی است و تا زمانی که روشنفکران نتوانند در مسیر درست قرار گیرند و گفتار خویش را در رفتار خویش برجسته سازند، ایران نیز در فاصله با دنیای نو رکورد خود را افزایش خواهد داد.»

در ادامه رقابتهای فوتبال لیگ دسته دوم استان هرمزگان تیم فوتبال کوخرد موفق شد با حساب دوبر یک میزبان خود تیم میناب را در شهر میناب شکست دهد  این بازی دقایقی قبل به پایان رسید.
آفرین بر جوانان کوخردی و واقعا خسته نباشید که باعث سرافرازی نام کوخرد  میشوید .خداوند یار و یاورتان باد.هوا هم کمی گرم شده و کم کم صدای پنکه به گوش میرسد .گارد های انتخاباتی هم دیده میشود.